Gisteravond trouwens een tijd gechat met Charda van Kouwen. Zij waren gisteren ook in Florence geweest!
Om half 9 zaten we op het terras voor het ontbijt. Het is flink bewolkt vandaag maar we hebben geen regen en onweer gehad.
Het ontbijt bestond ook dit keer uit allerlei zoet, zelfgemaakt gebak: een koekje met abrikoos, bladerdeeg met roompudding en crostata met roomvulling. Ook kregen we versgebakken crêpes, heerlijk met Nutella.
Ik werd trouwens door de anderen heel erg uitgelachen. Om de een of andere reden is mijn bovenlip enorm dik (en pijnlijk). Maurice noemt me nu Jamie Vaes.
Met een gevulde maag terug naar de kamer om tanden te poetsen, sneakers aan te doen en waterflessen en camera te pakken. Iets voor half 10 gingen we op weg, eerst naar Pisa.
We hadden de navigatie ingesteld op Piazza del Duomo, het plein waar de toren van Pisa staat. Na een klein uurtje rijden waren we vlakbij de Piazza. De auto geparkeerd en naar de Piazza, die helemaal ommuurd is, gelopen. Via een megatoeristisch marktje liepen we naar de toegangspoort en toen zagen we de toren aan het eind staan. Ervoor staat de Duomo van Pisa en aan het begin het Baptisterium.
Gelijk bij het begin leek het mij leuk om een selfie van ons 4en te maken met de toren op de achtergrond, maar helaas was het zo'n dag:
Zucht!
We hebben wat rondgelopen, de mooie gebouwen bewonderd en heel veel foto's gemaakt. Helaas konden we ook hier nergens naar binnen. Wegens corona zijn er maar beperkt tickets beschikbaar en tot zaterdag is alles al uitverkocht.
Natuurlijk hebben we ook geprobeerd in de drukte de standaard foto (duwen tegen de toren) te maken, maar dat was nog een flinke opgave. De meeste foto's zijn met de spiegelreflexcamera gemaakt dus die kan ik hier niet laten zien.
Op een gegeven moment hadden we het wel gezien. Omdat meerdere mensen tegen ons gezegd hadden dat ze Pisa niet veel aan vonden en Lucca veel leuker is, besloten we te vertrekken. Maar natuurlijk niet voordat we weer magneten gescoord hadden.
De weg naar Lucca ging dwars door de bergen. Op de navigatie zagen we dit:
Ik zat dus weer met klamme handjes en samengeknepen billen in de auto!
Om 12.15 uur kwamen we aan in Lucca. Het oude centrum is volledig ommuurd door een middeleeuwse stadsmuur. We hebben de auto net buiten de muur geparkeerd en zijn lopend verder gegaan.
We hadden best wel trek dus ons eerste doel was een tentje zoeken om te eten. Al lopend kwamen we op een plein uit, Piazza San Michele waar op de hoek een leuk cafeetje zat waar ze lekkere broodjes verkochten. We hebben dus lekker zitten eten en genieten van het uitzicht op de San Michele in Foro, de grote kerk op het plein.
De voorkant van deze kerk is heel rijkelijk versierd. Dat heeft zoveel geld gekost dat er voor de rest van de kerk niet veel meer over was. Bovenop de kerk staat een 4 meter hoog beeld van aartsengel Michaël (oftewel San Michele).
Na het nemen van wat foto's van de kerk en de rest van het plein zijn we verder gaan lopen. We hebben rondgeslenterd door de smalle straatjes en wat winkels bekeken. Uiteindelijk kwamen we weer uit bij de stadsmuur. Bovenop deze ruim 4 kilometer lange muur loopt een wandel- en fietspad. Het leek ons wel leuk om daar ook een stukje te lopen dus op zoek naar een pad omhoog.
Het was best druk bovenop de muur. Vooral veel fietsers; gewone fietsen, tandems en 4-persoonsfietsen. Dat laatste leek Caro en Olaf wel wat, dus wij op zoek naar een fietsverhuur.
Beneden zagen we er eentje, dus wij weer van de muur af om zo'n familiefiets te huren. Met zo'n fiets mochten we alleen bovenop de muur fietsen, niet door de stad. Dus de fietstocht begon al goed, met een flinke klim. Jemig, wat was dat zwaar! Zeker omdat Maurice helemaal niet meetrapte bleek later!!!
Caro zat als eerste aan het stuur. Nou, dat gaat nog wat worden met haar rijlessen later hoor! Ze ging van links naar rechts. En ik maar gillen: "je moet sturen! Naar links! Naar rechts" En Maurice kwam niet meer bij van het lachen!
Vervolgens ging Olaf sturen. Ook bij hem brak het zweet me soms uit. Hij is vaak met allerlei dingen bezig behalve voor zich kijken waar hij rijdt!
Na iets meer dan een half uur hadden we een rondje gemaakt. De huurtijd was minimaal een uur dus we gingen nog maar een rondje. Pfff, dat was een stuk zwaarder dan het eerste rondje. Caro, Olaf en ik waren inmiddels uitgeput. Maurice niet, die trapte amper mee.
Het leek wel of er geen einde aan kwam, maar tenslotte zagen we toch de fietsverhuur verschijnen. De fiets weer ingeleverd en op zoek naar een Gelateria voor een welverdiend ijsje!
Dit ijsje opgegeten voor Basilica San Frediano, een kerk met een hele mooie mozaïek op de gevel.
Toen het ijsje op was gingen we op zoek naar Piazza dell'Anfiteatro. Een plein dat in een ovalen vorm gebouwd is, de contouren volgend van de overblijfselen van het oude amfitheater dat er ooit gestaan heeft. Wat een gezellig plein! We hebben ergens wat gedronken en besloten er 's avonds ook te gaan eten.
Maar eerst nog even verder de stad bekijken. Vooral de Guidigi Toren is bijzonder. Bovenop de toren groeien gewoon een aantal bomen!
We waren alle 4 best moe van deze dag (en fietstocht van 8,5 km) en besloten vroeg te gaan eten. Normaal gaan restaurants hier pas om 19.00 of 19.30 uur open, maar op het toeristische Piazza dell'Anfiteatro zijn ze gewoon de hele dag open. Dus om 18.00 uur een restaurant uitgezocht en lekker gegeten onder het genot van livemuziek, een straatmuzikant met piano.
Na het eten teruggewandeld naar de auto en terug naar de B&B. Rond 20.30 uur waren we er. Eerst nog even wat foto's gemaakt van de B&B en de Alpacas en toen naar de kamer om het blog te schrijven.
Daarna de tassen weer ingepakt, want morgen gaan we deze heerlijke plek verlaten, op naar de volgende B&B voor 3 nachten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten