Florence en Vinci

We hadden de wekker weer om 8.00 uur gezet. Op ons gemak aankleden en naar beneden voor het ontbijt. Dat wordt geserveerd op het terras, met een geweldig uitzicht. Dat is fijn wakker worden. 

Het ontbijt was heerlijk, allerlei zelfgemaakte dingen. Een serveerster kwam telkens met schalen langs. Allereerst iets van bladerdeeg, met een witte kaas en schijfjes aardappel. Daarna allemaal soorten koekjes en vervolgens een crostata met abrikoos. Verder was er brood, cereals, yoghurtjes en fruit.

Tijdens het ontbijt zaten we te dubben: wordt het vandaag Florence of Pisa. Caro besloot het te vragen aan de volgers op Instagram, de keuze viel op Florence.

Voordat we wegreden hebben Caro en Olaf nog even geknuffeld met de pup van Isola Verde.

Maurice reed de auto naar het hek, Caro, Olaf en ik gingen lopend, wij wilden graag kijken bij de alpacas. Maar helaas, ze zaten nog in hun stal. Wel konden we gelijk een foto maken van de mooie weg naar de B&B. 

We stelden de navigatie in op 'vermijd snel- en tolwegen'. We wilden liever over kleine weggetjes en door kleine dorpjes om te genieten van het mooie landschap.

Eenmaal in het centrum aangekomen de auto geparkeerd in een kleine garage (5 euro per uur, maar daar werd wel je auto voor geparkeerd). Maurice zette de locatie van de garage vast op Google map (slim!) en we gingen op weg naar de bezienswaardigheden. 

De eerste grote kerk die we zagen was de Basilica di San Lorenzo. De koepel zagen we al vanaf een afstandje. Via een markt (waar we magneten hebben gekocht) zijn we er naartoe gelopen. 

We waren al best onder de indruk van deze kerk, maar toen we een stuk verder liepen en we een hoek omgingen waren we sprakeloos. We waren aangekomen bij de Cattedrale di Santa Maria del Fiore, oftewel de Duomo (Dom) met daarvoor het Baptisterium. Wat is deze kathedraal mooi!!! De pracht is gewoonweg niet op foto vast te leggen!

We zijn er omheen gelopen. Naar binnen gaan zagen we niet zitten, er stond echt een megalange rij! Het was sowieso erg druk in de stad, het toerisme draait weer op volle toeren!

Vervolgens kwamen we uit op Piazza della Repubblica. Op dit plein staat een draaimolen. Hé, die kennen we van Wie is de Mol!

Vanaf dit plein zijn we naar de Ponte Vecchio gelopen. We kwamen langs Il Porcellino, het bronzen zwijn met zijn glimmende neus doordat iedereen eroverheen wrijft (als je dat doet zal je ooit nog eens terugkomen in Florence).

Dit beeld is trouwens gebaseerd op een legende:

Er was een tijd dat dit everzwijn 's nachts veranderde in een knappe jongeman. Elke nacht dwaalde hij door de stad, maar elke ochtend werd hij weer een standbeeld. Op een van zijn nachtelijke tochten ontmoette hij een meisje op wie hij verliefd werd. Zij werd ook verliefd op hem en wilde dolgraag met hem trouwen. De jongen vertelde haar zijn geheim, maar waarschuwde haar het geheim niet verder te vertellen. 'Als je dat wel zal doen, verander ik voorgoed in een everzwijn en zullen we elkaar nooit terugzien.'

Het meisje beloofde het. Ze hield zich aan haar belofte, nu ja, ze vertelde het alleen aan haar moeder. En die moeder vertelde het ook aan niemand door, alleen aan haar beste vriendin… Enfin, binnen een paar uur wist heel Florence het. Het geheim was geen geheim meer en de jongeman was voor eeuwig een bronzen everzwijn. Misschien dat een kus op zijn bronzen snoet ooit die betovering kan verbreken…'

Na een foto gemaakt te hebben van Olaf bij het zwijn zijn we doorgelopen naar de Ponte Vecchio. Deze beroemde middeleeuwse brug heeft aan weerskanten winkels (voornamelijk juweliers). Erboven loopt de de Corridoio Vasariano. Dit is een afgesloten gang van ongeveer een kilometer lang welke in opdracht van de familie De' Medici is gebouwd tussen hun paleizen Palazzo Vecchio en Palazo Pitti. Zo konden ze van het ene naar het andere paleis lopen zonder zich tussen het gewone volk te hoeven voegen. Lekker decadent! 

Via de andere kant van de rivier zijn we naar een andere, gewone, brug gelopen en hebben we daar foto's gemaakt van de Ponte Vecchio. 

Inmiddels hadden we het allemaal warm en hadden we dorst en trek. We zijn dus even lekker op een terras gaan zitten en hebben wat gedronken en een pizza gedeeld.

De volgende stop was het Palazzo Vecchio op Piazza della Signoria. Ook hier was het weer knetterdruk. We hebben daarom snel wat foto's gemaakt en besloten toen dat we er wel klaar mee waren. Het was erg warm en we waren de drukte wel zat. 

We hebben ergens een ijsje gekocht voor Caro en Olaf en ook nog bij de apotheek een knie-bandage voor Caro aangezien ze veel pijn heeft aan de achterkant van haar knie bij het lopen. En toen terug naar de parkeergarage. Florence is een schitterende stad die ik graag nog eens zou willen zien, maar dan niet in het hoogseizoen. Zodat we dan wél in de Duomo kunnen kijken en een bezoek kunnen brengen aan het Uffizi.

Er stond nog 1 ding op mijn 'to do' lijstje in Florence, namelijk naar Piazzale Michelango. Een plein op een heuvel vanaf waar je een schitterend uitzicht hebt over de stad. 

Voordat we naar onze B&B zouden rijden wilden we eerst nog naar Vinci, de geboorteplaats van Leonardo da Vinci. Dit dorp ligt namelijk heel dicht bij Cerreto Guidi. 

We waren op zoek naar het geboortehuis van Da Vinci. Dat ligt dus niet in het dorp, maar bovenop een berg. En de weg ernaartoe was er weer eentje in de categorie "dit vindt Ellen helemáál niet fijn!": stijl, scherpe bochten en géén vangrail.

We hebben even rondgekeken bij het huis en genoten van het schitterende uitzicht, de inspiratie voor Leonardo's allereerste schilderij.

En toen terug naar de B&B voor een welverdiende duik in het zwembad. Caro had daar ook nog een leuke actie, ze wilde op een ligbed gaan liggen maar zat waarschijnlijk te dicht op het hoofdeinde. Toen ze ging liggen kiepte het bed om, het achtereind kwam recht omhoog en Caro lag met haar benen omhoog op de grond. Na opstaan bed weer neergezet en voorzichtig gaan liggen. Maar toen ze op wilde staan gebeurde het wéér. Caro lag weer met haar benen omhoog en ik stond ernaast, de tranen van het lachen liepen over mijn wangen! De andere mensen bij het zwembad vonden het ook heel komisch trouwens.

Voor het avondeten zijn we naar Empoli gereden, waar we op het plein in het centrum hebben gegeten. Op een gegeven moment begon het even te regenen. Wij zaten onder de overkapping en dus droog gelukkig, de andere gasten hadden wat minder geluk. Het was echter maar een klein buitje.

We zijn net terug (het is kwart voor 11!), ik maak het blog af en ga dan lekker op bed nog even lezen. 

Ze voorspellen voor vannacht trouwens onweer, ik ben benieuwd of het ook echt gaat komen. Dat lezen jullie morgen wel!