de terugreis

Jemig, wat heb ik slecht geslapen vannacht. Geen zuchtje wind of stroompje verkoelende lucht te voelen. Ik lag naar adem te happen als een vis op het droge! Ik ben 's nachts zelfs nog voor het open raam gaan staan, maar helaas kwam daar ook weinig frisse lucht binnen.

Ik was blij toen om 7.15 uur de wekker ging, spullen inpakken, ontbijten en weg uit die sauna!

Toen we beneden kwamen voor het ontbijt zagen we dat het bewolkt was. Wel even lekker, niet die brandende zon. Na het ontbijt nog even wat foto's gemaakt, alle spullen in de auto gezet en gevraagd of ze onze koelelementen uit de vriezer konden halen (hebben we in ieder geval een koud drankje onderweg).

Om 9.15 uur reden we weg. Het eerste stuk ging voorspoedig, maar in de buurt van Florence kwamen we in de file terecht, dat heeft ons meer dan een uur vertraging opgeleverd.

En ondertussen was de bewolking verdwenen en liep de temperatuur weer flink op. Om 13.00 uur was het gewoon weer 40 graden! Ik dacht dat het minder warm zou worden vandaag! 

Het werd lunchtijd, waar gaan we lunchen? De wegrestaurants, Autogrill, waren allemaal overvol. Bij het zien van de Autogrill moest ik trouwens weer denken aan de heenweg. Net in Italië zagen we een futuristisch gebouw met een 'A' bovenop. We vroegen ons af wat dat was. Caro kwam met de opmerking "The Avengers". Later kwamen we er dus achter dat het dus een wegrestaurant was. Maar vanaf toen was het voor ons een teken van the Avengers. 

We zijn daarom maar de snelweg afgegaan bij Modena. Kijken of we daar een restaurantje konden vinden. Na een tijdje zoeken en niets kunnen vinden kwamen we langs een winkelcentrum. Daar dan maar stoppen en iets eten op het foodcourt, het was tenslotte al 14.00 uur geweest. 

Om 17.30 kwamen we aan bij de Zwitserse grens. Buiten was het nog 32 graden maar we zagen een grijze, donkere lucht voor ons. Zal het gaan regenen?

En ja hoor, eenmaal in Zwitserland begonnen de druppels te vallen. Het viel echter mee, het was maar een klein buitje. We zagen wel dat temperatuur rap daalde. Al snel was het nog maar 22 graden en begon het te regenen. Het was gelukkig maar een klein buitje maar de temperatuur bleef wel zakken.

Maurice wilde graag doorrijden tot voorbij de Gotthardtunnel, dan hebben we die maar gehad. Het was gelukkig niet druk op de weg en met minder dan 15 minuten oponthoud reden we om 19.00 uur de tunnel in.

Ondertussen had ik op Booking.com gekeken voor een hotel. De prijzen zijn hier in Zwitserland niet misselijk zeg! Uiteindelijk een vierpersoons kamer geboekt bij Hotel Stans-Sud in het gelijknamige plaatsje. Het ligt vlakbij de snelweg dus dan zijn we morgenochtend zo weer op weg.

Om 19.45 uur ingecheckt, van de receptioniste kregen we de tip om te gaan eten bij restaurant Allmendhuisli, 5 minuten lopen vanaf het hotel. We hebben snel onze spullen op de kamer gezet en zijn naar het restaurant gelopen. 

Onderweg genoot ik enorm van het uitzicht, ik hou van de bergen. Op een gegeven moment hoorden we allemaal bellen en even later zagen we waar dat vandaan kwam, er stonden koeien in de wei. Wat heerlijk Zwitsers! 

In het restaurant bestelden Maurice en Olaf schnitzel, ik een cordon bleu en Caro een broodje schnitzel. Jeminee, wat een lappen! Daar kan ik 2x van eten! Ook Caro's broodje was mega. 

Na lekker gegeten te hebben zijn we teruggelopen naar het hotel. Nog even wat lezen en dan slapen. Helaas was deze kamer ook best warm dus wederom niet heel goed geslapen. 

Om 7.00 uur ging de wekker. Rustig aan aankleden en naar beneden voor het ontbijt. We hebben heerlijk ontbeten, lekkere broodjes (niet dat zoutloze uit Italië) met smeuïg roerei en lekkere vleeswaren. 

Om 8.30 reden we weer weg. Allereerst even tanken bij de naastgelegen Avia, zal onze spaarpas hier ook werken hahaha?

Navigatie ingesteld op ons thuisadres, nog 824 km te gaan. We reden door verschillende tunnels, op een gegeven moment zagen we in één van de tunnels een flits. Oeps! Was dat voor ons? We zullen het zien over een paar weken!

Iets over half 10 passeerden we de grens en waren we in Duitsland. 

In de buurt van Darmstadt stuurde de  navigatie ons van de snelweg af. Maurice zag op Google Maps dat de snelweg verderop afgesloten was. Via B- wegen kwamen we uit in Wiesbaden. Omdat het inmiddels lunchtijd was gingen we op zoek naar een plek om te eten. Maurice vond op Google Maps een winkelcentrum. Helaas bleek dat op een U.S. militaire basis te liggen. Dus maar weer verder gereden.

Na een tijdje kwamen we weer op de snelweg (de 3 richting Keulen), dan maar op zoek naar een wegrestaurant. Maar ook die kwam maar niet. Maar we zagen wel de gele M, dus dan maar naar de Mac.

Na het eten vol goede moed weer verder. Maar net voor Keulen begon de file-ellende. De alternatieve route die de navigatie ons gaf leidde ons dwars door de stad. En inmiddels was het ook keihard aan het regenen.

Tot aan Oberhausen hebben we veel in file gereden in de stromende regen. Daarna reed het gelukkig weer goed door.

Even voor 18.00 uur reden we de Nederlandse grens over. Er was geen corona-controle te zien bij de grensovergang! 

Met een korte stop bij de Wok to go waren we rond half 8 weer thuis. Heerlijk om weer thuis te zijn hoor!

Kat nummer 1, Dobby, ligt inmiddels lekker binnen te slapen. Kat nummer 2 is helaas nog niet te vinden.

En nu? Nu ga ik eerst even helemaal niets doen! Morgen ga ik hard aan de slag met alle was wegwerken. En natuurlijk schrijf ik later nog wel een nabeschouwing, maar voor nu is het blog van onze 2, zéér warme, weken in het mooie Italië klaar.

Pitigliano

Vanmorgen een beetje rustig aan gedaan. Lekker lang slapen, dat lukt niet in onze snikhete kamer. Maar we hebben ons op ons gemak aangekleed en rustig aan ontbeten. Laatste volledige dag vandaag, morgen beginnen we aan de terugreis. Vooraf hadden we nog bedacht om er misschien nog een paar dagen aan te plakken. Maar nu, met de hittegolf, (die de naam Lucifer heeft gekregen lazen we ergens) zijn we wel klaar met de hitte. Zéker na 4 nachten in onze kamer zonder airco.

Na het ontbijt zijn Olaf en Caro nog wat gaan boogschieten. Olaf ontdekte ineens heel veel kittens. Helaas zijn de beestjes enorm schuw en rennen ze weg zodra je ook maar een beweging maakt.

Vandaag stond er niet veel op het programma. We hebben het een beetje gehad om met deze hitte in stadjes rond te lopen. Het enige dat we nog willen zien deze vakantie is Pitigliano. Een dorpje op een tufsteen heuvel. Dit dorpje stond centraal in één van de Wie is de Mol opdrachten, hier deden ze de opdrachten met de luiken.

We zijn eerst naar een uitkijkpunt gereden, vanaf daar kon je mooie foto's maken van het dorpje.

Vervolgens het dorpje ingereden en een parkeerplaats gezocht. Pitigliano's oude centrum is klein, het zijn maar 2 straten met wat zijstraatjes. Er zitten veel winkeltjes, kunst, handgemaakte sieraden of andere artistieke dingen. Het voelt een beetje als een kunstenaarsdorpje.

We hebben hier wat rondgeslenterd en wat winkeltjes bekeken. Maurice heeft een ravioli-stempel, een deegroller om tagliatelle te maken en een schenktuitje voor een olijfolie fles gekocht. En Caro heeft 3 armbandjes gekocht, eindelijk heeft ze haar schelpenarmbandje. 

En ik heb mij uitgeleefd met foto's maken.

Na ruim een uur hadden we het wel gezien en zijn we op zoek gegaan naar een tentje voor de lunch. Dat was nog goed zoeken, want veel terrasjes lagen in de zon en dat zagen we niet zitten in de hitte.

Na de lunch weer gauw naar de auto en teruggereden naar de B&B. Olaf en ik zijn naar de kamer gegaan, wij wilden gaan zwemmen. Maurice en Caro reden naar het dorp Bolsena om nog wat boodschappen te halen voor de terugreis. 

Waar we geen rekening mee hadden gehouden,  wegens de nationale feestdag vandaag, Maria Hemelvaart, gingen de supermarkten al om 13.00 uur dicht. 

Dus geen inkopen gedaan, maar ze hebben wel samen stiekem een ijsje gegeten!

De rest van de dag hebben we bij het zwembad doorgebracht. 

Tegen 18.00 uur naar de kamer gegaan om te douchen, om te kleden en alvast wat tassen in te pakken.

Maurice en Caro hadden voor het avondeten al ergens gereserveerd in Bolsena, tegen half 8 zijn we naar beneden gereden, kijken wat ze voor ons in petto hadden. Het bleek een pizzeria te zijn.

Na het eten nog wat rondgelopen door Bolsena, echt een leuk plaatsje!

We kwamen uit bij de kerk Collegiata di Santa Christina. Hier heeft in 1263 het Mirakel van Bolsena plaatsgevonden. Een priester had moeite om te geloven dat de hostie het lichaam van Jezus voorstelde. Tot hij in de kerk in Bolsena, tijdens het houden van de mis, een hostie omhoog hield en die ineens begon te bloeden. De druppels vielen op het stenen altaar en op het altaarkleed. Hij spoedde zich naar de paus in Orvieto, met het altaarkleed. De paus erkende het Mirakel.

Het altaarkleed ligt in de Duomo van Orvieto. In deze kerk in Bolsena kun je de bloeddruppels op het altaar nog zien.

Op het grote plein voor de kerk hebben Caro en Olaf zich nog even lekker uitgeleefd. Ze waren zichzelf duizelig aan het maken met rondjes draaien.

En nu zijn we weer op onze snikhete kamer. We hebben het grootste deel van de spullen ingepakt. Nu nog even lekker lezen of filmpjes kijken en dan zo proberen te slapen. Ik ga deze kamer zó niet missen!!

Dit is trouwens ons uitzicht, dat is dan wel weer mooi!

Another day in Rome

Vanmorgen na wederom een nacht zweten en slecht slapen om 7.15 uur opgestaan. Vandaag gingen we wederom naar Rome en we wilden vroeg op pad.

Om 9.00 uur zaten we in de auto en iets over half 11 reden we weer parking Ludovisi binnen. Het beloofde weer een hete dag te worden, om 10.00 uur was de buitentemperatuur al 35 graden!

We hebben gisteren kaartjes voor de Hoho bus gekocht voor 48 uur. Dus die maar weer gepakt. De halte is tenslotte pal voor de parkeergarage. 

We hadden de bus van 11.00 uur. Pff, wat zat die bus vol! Caro en Olaf vonden boven nog een plekje, maar Maurice en ik moesten beneden zitten, mét mondkapje op. Geen pretje met die hitte, dus zodra er bij de volgende stop mensen uitgingen zijn wij ook gauw naar boven gegaan.

Aangekomen bij het Colosseum zijn we maar gewoon in de rij gaan staan, ook al waren we veel te vroeg. 

Allereerst vroegen ze of we tickets hadden. Toen ik ze liet zien op mijn telefoon mochten we doorlopen. Vervolgens moesten we de green pass laten zien, dus de QR-codes weer tevoorschijn getoverd. Nadat deze waren goedgekeurd kregen we een blauw bandje om. Daarna werden de tickets gescand en uiteindelijk moesten we ook nog door de security. Tassen door de scanner en wij door een poortje.

En toen waren we eindelijk binnen.

Eerst kwam je in een soort museum waar je spullen kon zien die ze bij opgravingen hebben gevonden en waar je kon zien hoe het Colosseum er ooit uit heeft gezien en wat er in de eeuwen allemaal mee gebeurd is. Er werd bijvoorbeeld uitgelegd dat er onder de arenavloer allemaal gangen waren en een soort van liften waarmee wilde dieren, zoals leeuwen, en gladiatoren omhoog werden gebracht en ongezien de arena konden betreden.

Vervolgens ging je naar de arena zelf. Eerst kwam je op de 2e ring, daarna ging je een verdieping lager. Schitterend om te zien, maar helaas was er bijna nergens schaduw en loop je de hele tijd in de brandende zon. 

Vanwege de hitte hebben we niet héél lang rondgekeken in het Colosseum. 

Wel een raar idee hoor, dat 2000 jaar geleden er van die gruwelijke dingen gebeurden en dat de bevolking massaal kwam kijken en het als vermaak zag. Er zijn in al die gevechten tussen de 300.000 en 500.000 mensen gedood! 

Vervolgens gingen we naar het Forum Romanum, de tickets waren ook hiervoor geldig. 

Maurice, Caro en Olaf hadden weinig zin om hier rond te lopen in de brandende zon om naar "ouwe zooi" te gaan kijken. Dus ik ben alleen op pad gegaan.

Helaas heb ik het ook niet heel lang volgehouden en lang niet alles gezien vanwege de hitte. Nou ja, dan moet ik ooit nog eens terug naar Rome, alleen wel in een ander jaargetijde! 

Intussen hadden Maurice en kids een plekje gevonden onder een boom. In de boom zat een cicade en ze hadden voldoende tijd om op te sporen waar dat herriemakende beest zat! Weten we nu ook hoe die er uitzien.

Na het verlaten van het Forum zijn we naar de Hoho bus gelopen. We besloten om gewoon een heel rondje te blijven zitten en de stad al rijdend te bekijken.

Een rondje duurde anderhalf uur. Met een stop van een kwartier bij het beginpunt. Daar werd net een vent aangehouden door de polizia en even later kwamen ook de carabinieri erbij. Dus we hadden genoeg te kijken. We weten alleen helaas niet wat ie nu gedaan had!

Bij Piazza Venezia zijn we uiteindelijk weer uitgestapt. We zijn de straat overgestoken en zijn even gaan kijken bij het Teatro Marcello. Dit is een Romeins theater uit de 1e eeuw voor Christus. Het Colosseum is gebaseerd op dit gebouw.

Vervolgens op zoek naar een terrasje voor een welverdiend koud drankje. We liepen langs de kerk Santa Maria in Portico.

Caro keek toevallig naar binnen en riep "Wow, wat mooi!". We besloten een kijkje binnen te nemen. Wat een schitterend interieur! Olaf heeft een kaarsje gebrand voor opa. Hopen op een goede uitslag woensdag. 

Na een drankje op een terrasje besloten we naar het Pantheon te lopen. Dit keer stond er geen rij, maar we konden helaas niet naar binnen, de tickets waren op voor vandaag. 

Dan maar op zoek naar Fontana dei Quattro Fiumi op het Piazza Navona. Piazza Navona was in de Romeinse tijd een stadion voor atletiekwedstrijden. Na de val van het Romeinse rijk werden er op de plek van de tribunes huizen gebouwd. De atletiekbaan bleef onbebouwd en werd uiteindelijk dit plein. 

De Fontana dei Quattro Fiumi (vierstromenfontein) is ontworpen door de beroemde Bernini en bekend uit de film Angels&Demons. 

Op dit plein staat ook een kerk, de Sant'Agnese in Agone waar Caro en ik weer even binnen hebben gekeken. Ook dit was weer een schitterende kerk.

Het was inmiddels 18.00 uur (en nog steeds 40 graden!) en we waren wel weer klaar voor vandaag.

We zijn lopend de stad doorgegaan, in de richting van de parkeergarage en ondertussen zochten we een leuk restaurantje. We vonden uiteindelijk iets wat ons wel leuk leek en hebben hier prima gegeten.

Na het eten via de Spaanse trappen omhoog en naar de parkeergarage gelopen. Onderweg nog wel even een stop gemaakt om magneten te kopen voor onze verzameling. Waren we dat toch bijna vergeten!

Ik heb trouwens weer eens mega uitslag op mijn onderbenen. Ik denk warmteuitslag.

Om iets voor 22.00 uur waren we weer bij de B&B. We wilden weer op het terras gaan zitten, zoals we dat de afgelopen 2 dagen hadden gedaan, maar dat zat nog helemaal vol! Je kunt hier namelijk ook dineren.

Dus dan eerst maar even naar de snikhete kamer.

Uiteindelijk kwam er wel een tafeltje vrij. Ik ben daar mijn blog gaan afmaken onder het genot van een flesje water terwijl Maurice een fles wijn bestelde (verschil moet er zijn).

Wat we morgen gaan doen dat weten we nog niet. In ieder geval een beetje rustiger aan!