Ik was blij toen om 7.15 uur de wekker ging, spullen inpakken, ontbijten en weg uit die sauna!
Toen we beneden kwamen voor het ontbijt zagen we dat het bewolkt was. Wel even lekker, niet die brandende zon. Na het ontbijt nog even wat foto's gemaakt, alle spullen in de auto gezet en gevraagd of ze onze koelelementen uit de vriezer konden halen (hebben we in ieder geval een koud drankje onderweg).
Om 9.15 uur reden we weg. Het eerste stuk ging voorspoedig, maar in de buurt van Florence kwamen we in de file terecht, dat heeft ons meer dan een uur vertraging opgeleverd.
En ondertussen was de bewolking verdwenen en liep de temperatuur weer flink op. Om 13.00 uur was het gewoon weer 40 graden! Ik dacht dat het minder warm zou worden vandaag!
Het werd lunchtijd, waar gaan we lunchen? De wegrestaurants, Autogrill, waren allemaal overvol. Bij het zien van de Autogrill moest ik trouwens weer denken aan de heenweg. Net in Italië zagen we een futuristisch gebouw met een 'A' bovenop. We vroegen ons af wat dat was. Caro kwam met de opmerking "The Avengers". Later kwamen we er dus achter dat het dus een wegrestaurant was. Maar vanaf toen was het voor ons een teken van the Avengers.
We zijn daarom maar de snelweg afgegaan bij Modena. Kijken of we daar een restaurantje konden vinden. Na een tijdje zoeken en niets kunnen vinden kwamen we langs een winkelcentrum. Daar dan maar stoppen en iets eten op het foodcourt, het was tenslotte al 14.00 uur geweest.
Om 17.30 kwamen we aan bij de Zwitserse grens. Buiten was het nog 32 graden maar we zagen een grijze, donkere lucht voor ons. Zal het gaan regenen?
En ja hoor, eenmaal in Zwitserland begonnen de druppels te vallen. Het viel echter mee, het was maar een klein buitje. We zagen wel dat temperatuur rap daalde. Al snel was het nog maar 22 graden en begon het te regenen. Het was gelukkig maar een klein buitje maar de temperatuur bleef wel zakken.
Maurice wilde graag doorrijden tot voorbij de Gotthardtunnel, dan hebben we die maar gehad. Het was gelukkig niet druk op de weg en met minder dan 15 minuten oponthoud reden we om 19.00 uur de tunnel in.
Ondertussen had ik op Booking.com gekeken voor een hotel. De prijzen zijn hier in Zwitserland niet misselijk zeg! Uiteindelijk een vierpersoons kamer geboekt bij Hotel Stans-Sud in het gelijknamige plaatsje. Het ligt vlakbij de snelweg dus dan zijn we morgenochtend zo weer op weg.
Om 19.45 uur ingecheckt, van de receptioniste kregen we de tip om te gaan eten bij restaurant Allmendhuisli, 5 minuten lopen vanaf het hotel. We hebben snel onze spullen op de kamer gezet en zijn naar het restaurant gelopen.
Onderweg genoot ik enorm van het uitzicht, ik hou van de bergen. Op een gegeven moment hoorden we allemaal bellen en even later zagen we waar dat vandaan kwam, er stonden koeien in de wei. Wat heerlijk Zwitsers!
In het restaurant bestelden Maurice en Olaf schnitzel, ik een cordon bleu en Caro een broodje schnitzel. Jeminee, wat een lappen! Daar kan ik 2x van eten! Ook Caro's broodje was mega.
Na lekker gegeten te hebben zijn we teruggelopen naar het hotel. Nog even wat lezen en dan slapen. Helaas was deze kamer ook best warm dus wederom niet heel goed geslapen.
Om 7.00 uur ging de wekker. Rustig aan aankleden en naar beneden voor het ontbijt. We hebben heerlijk ontbeten, lekkere broodjes (niet dat zoutloze uit Italië) met smeuïg roerei en lekkere vleeswaren.
Om 8.30 reden we weer weg. Allereerst even tanken bij de naastgelegen Avia, zal onze spaarpas hier ook werken hahaha?
Navigatie ingesteld op ons thuisadres, nog 824 km te gaan. We reden door verschillende tunnels, op een gegeven moment zagen we in één van de tunnels een flits. Oeps! Was dat voor ons? We zullen het zien over een paar weken!
Iets over half 10 passeerden we de grens en waren we in Duitsland.
In de buurt van Darmstadt stuurde de navigatie ons van de snelweg af. Maurice zag op Google Maps dat de snelweg verderop afgesloten was. Via B- wegen kwamen we uit in Wiesbaden. Omdat het inmiddels lunchtijd was gingen we op zoek naar een plek om te eten. Maurice vond op Google Maps een winkelcentrum. Helaas bleek dat op een U.S. militaire basis te liggen. Dus maar weer verder gereden.
Na een tijdje kwamen we weer op de snelweg (de 3 richting Keulen), dan maar op zoek naar een wegrestaurant. Maar ook die kwam maar niet. Maar we zagen wel de gele M, dus dan maar naar de Mac.
Na het eten vol goede moed weer verder. Maar net voor Keulen begon de file-ellende. De alternatieve route die de navigatie ons gaf leidde ons dwars door de stad. En inmiddels was het ook keihard aan het regenen.
Tot aan Oberhausen hebben we veel in file gereden in de stromende regen. Daarna reed het gelukkig weer goed door.
Even voor 18.00 uur reden we de Nederlandse grens over. Er was geen corona-controle te zien bij de grensovergang!
Met een korte stop bij de Wok to go waren we rond half 8 weer thuis. Heerlijk om weer thuis te zijn hoor!
Kat nummer 1, Dobby, ligt inmiddels lekker binnen te slapen. Kat nummer 2 is helaas nog niet te vinden.
En nu? Nu ga ik eerst even helemaal niets doen! Morgen ga ik hard aan de slag met alle was wegwerken. En natuurlijk schrijf ik later nog wel een nabeschouwing, maar voor nu is het blog van onze 2, zéér warme, weken in het mooie Italië klaar.
Wat hebben jullie veel gezien! Echt gaaf hoor Italië!! Voor nu welterusten! Fijn weer veilig thuis xxx
BeantwoordenVerwijderen