donderdag 12 augustus 2021

Via Orvieto naar Bolsena

Vanmorgen na het ontbijt snel alle spullen ingepakt en in de auto gezet, we moesten al voor 10.00 uur uitchecken.

Hier nog wat foto's van Country House Tre Esse 
Breakfast with a view

Even voor 10.00 uur reden we weg, de navigatie ingesteld op Orvieto. 

Dat was ongeveer anderhalf uur rijden. We zagen de buitentemperatuur snel oplopen, om 11.00 uur was het al 35 graden. Dat wordt weer liters water drinken vandaag!

Aangekomen in Orvieto waren we eigenlijk op zoek naar de funicolare, een soort treintje dat je naar boven brengt. Maar we konden de ingang niet vinden en voordat we het wisten reden we al naar boven. Oké, dan maar gewoon boven een parkeerplaats zoeken. Dat ging gelukkig redelijk snel, ondanks de drukte.

Bam, toen we uitstapten sloeg de warmte ons in het gezicht. Willen we écht de stad gaan bekijken? Ja natuurlijk, we hebben niet voor niets anderhalf uur gereden.

We stonden geparkeerd bij de put van San Patrizio. Dat schijnt mooi te zijn, maar je moet eerst 248 treden naar beneden en even later ook weer 248 omhoog. En daar hebben we nu echt geen puf voor met deze hitte!

Dus dan maar op zoek naar de Duomo van Orvieto. Nou ja, op zoek, deze kathedraal is echt niet te missen! We moesten er wel eerst nog een kilometer voor lopen, maar het was het waard! Wat een schitterend bouwwerk!
We wilden deze kerk graag van binnen bekijken dus in de rij voor een ticket. Ik was voorbereid en had een shirt met mouwtjes meegenomen dat ik snel aantrok.

Voor het betreden van de kerk heb je een green pass nodig. Dus we stonden netjes klaar met QR-code (Olaf met zijn gele vaccinatieboekje, hij heeft geen 4g en dan doet de coronacheck-app het niet) en paspoort. Maar er werd amper naar gekeken!
In de kerk de mooie fresco's en alle andere pracht en praal bekeken. Ook hebben Olaf en ik een tijdje staan kijken bij de organist die het kerkorgel aan het bespelen was.
Nadat we de kerk hadden verlaten hebben we nog wat rondgeslenterd, maar we waren er alle 4 eigenlijk wel klaar mee. Het is gewoon niet fijn om bij meer dan 40 graden in de brandende zon rond te lopen in een stad.
We hebben een terrasje opgezocht om wat te eten en te drinken. Eindelijk heb ik weer eens een lekkere Latte Macchiato op, de koffie bij de B&B was niet te drinken!

Vervolgens zijn we richting parkeerplaats gelopen. Maar eerst nog even gekeken bij Fortezza Albornoz, een fort uit de 14e eeuw. En echt ook maar even hoor, want je stond er in de brandende zon.
Daarna de snikhete auto in, op weg naar B&B La Riserva Montebello in Bolsena, nog een half uurtje rijden.

We hadden een beetje moeite om het te vinden. De navigatie in de auto kende het adres niet en Google Maps wilde ons een heel raar weggetje insturen.
En toen we dachten dat we verkeerd waren gereden en ergens wilden keren bleken we voor de juiste weg te staan. Een onverharde weg steil de berg op (Jippie!).

Het ziet er hier op zich charmant uit, maar wel een beetje vergane glorie. We slapen met zijn 4en op 1 kamer, zonder airconditioning! Dus dat wordt zweten de komende 4 nachten!

We zijn na aankomst eerst even op het terras wat gaan drinken. Vervolgens zijn Maurice en Caro naar de Coop gereden om drinken te halen, terwijl Olaf en ik zijn gaan zwemmen.

Rond half 8 zijn we naar het dorpje Bolsena gereden, beneden aan het meer. We zijn eerst naar het meer gelopen om naar de zonsondergang te kijken. 
Daarna teruggelopen om een restaurantje te zoeken in het middeleeuwse centrum. 
Wat een charmant klein stadje zeg!

We hebben gegeten bij een pizzeria in een gezellig straatje.
Vervolgens terug naar de B&B, nog een uitdaging om in het stikdonker de ingang van de B&B te vinden!

Het is buiten lekker afgekoeld, een graad of 26, maar de kamer was nog snikheet. We hebben het raam opengezet (hallo muggen!) en zijn beneden op het terras gaan zitten met boek en telefoon ( om dit blog te schrijven). Zo toch maar eens terug naar de kamer, op naar een zweterig nachtje!




Geen opmerkingen:

Een reactie posten

de terugreis

Jemig, wat heb ik slecht geslapen vannacht. Geen zuchtje wind of stroompje verkoelende lucht te voelen. Ik lag naar adem te happen als een v...